Szeherezada, jak chce legenda, urodziła się przed dziesiątkami wieków w Imperium Perskim. Pochodziła z bogatej i wpływowej rodziny. Jej ojciec był wezyrem na dworze władcy, a sama Szeherezada, jeszcze jako dziecko, przyjaźniła się z młodym synem sułtana - Szachrijarem. Lata przyjaźni przerwała jednak polityka. Wezyr wraz z rodziną został wysłany w odległy zakątek imperium by tam reprezentować majestat władcy. Czas mijał. Stary sułtan umarł, a Szachrijar objął po nim i tron i ożenił się. Szczęście nowego króla nie trwało jednak długo. Szachrijar odkrył bowiem, że jego ukochana żona nie dotrzymuje mu wierności. Niegdyś dobroduszny władca w przeciągu jednej nocy zmienił się nie do poznania. Stracił wiarę w prawdziwą miłość i kobiecą wierność. Ukuł też straszliwą zemstę. Codziennie wybierał sobie nową małżonkę, tylko po to, by po nocy poślubnej zesłać ją na ścięcie.

Wieści o tragedii, która codziennie dokonywała się w stolicy doszły w końcu uszu Szeherezady. Dorosła już, i obdarzona niezwykłą urodą dziewczyna postanowiła przybyć do Persepolis i powstrzymać oszalałego Sułtana. By osiągnąć swój cel sprytna Szeherezada, mimo protestów ojca, wyszła za mąż za Szachrijara. Król nie miał jednak zamiaru oszczędzić nowej królowej. Ta jednak, podczas nocy poślubnej, zaproponowała Szachrijarowi, że opowie mu niezwykłą, baśniową historię. Sułtan zgodził się, i przez kolejne godziny z ogromnym zainteresowaniem wysłuchiwał fascynującej opowieści snutej przez nową małżonkę. Gdy nastał świt, Szeherezada, nie dokończywszy historii, przerwała w najważniejszym momencie. Sułtan, który zwykł o świcie wydawać swe żony na śmierć zawahał się. Wiedział, że jeśli skaże Szeherezadę, nigdy nie pozna końca historii. Egzekucję przełożył więc na kolejny ranek. Nadeszła noc. Królowa dokończyła baśń i rozpoczęła opowiadanie kolejnej, by znów wraz ze świtem przerwać w najważniejszej chwili. I tym razem, Szachrijar odroczył wykonanie wyroku.

Działo się tak każdego przez kolejne 1001 poranków. Gdy po tysiąc pierwszej nocy królowej skończyły się baśnie, sułtan był już w niej szczerze zakochany . Nie mógł zresztą skazać na śmierć matki trójki synów, których Szeherezada powiła w trakcie trzyletniego małżeństwa. Tak właśnie piękna i sprytna królowa uchroniła kolejne dziewczęta przed królewską zemstą. Zaś historie, które tak zafascynowały sułtana, spisano w słynnym zbiorze „Baśni z tysiąca i jednej nocy”.

Legenda o królowej Szeherezadzie